Last updated: on May 14, 2018

Η ιστορία του κτηρίου και η ιστορική μνήμη της περιοχής μάς κατευθύνει στις επιλογές...αναφέρει σε άρθρο του στην Αυγή ο κ. Μπάμπης Μπιλίνης.

Διαβάστε:
 
Η πόλη έχει μνήμη
 
Στην καρδιά της συνοικίας του Ταύρου, γωνία οδού Θράκης 28 και οδού Κορυζή, βρίσκεται το ακίνητο που ονομάζεται πρώην αποθήκες ΕΟΜΜΕΧ, ονομασία που πήρε από την τελευταία χρήση που είχε. Το ακίνητο /οικόπεδο είναι έκτασης τριών χιλιάδων διακοσίων ενενήντα δύο (3.292) τετραγωνικών μέτρων (τ.μ.) το ένα τρίτο περίπου καλυμμένο με δόμηση και είναι ιδιοκτησίας της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) Α.Ε. Το 2013 το ΤΑΙΠΕΔ το έβγαλε σε διεθνή διαγωνισμό προς πώληση χωρίς να υπάρξει ενδιαφέρον.

Προφανώς, η αξία του ακινήτου αυτού δεν συνίσταται στην υπεραξία μέσω του real estate. Είναι ένα ακίνητο που βρίσκεται στριμωγμένο μέσα σε πυκνοδομημένη περιοχή γενικής κατοικίας, σε στενούς δρόμους, που δεν προσφέρονται για εμπορική εκμετάλλευση μεγάλης έντασης. Σε μια περιοχή που η ζήτηση κατοικίας από νέες οικογένειες είναι περιορισμένη, το να προστεθούν μια - δυο ακόμα πολυκατοικίες δεν είναι αναπτυξιακή προοπτική.

Από την άλλη, βρίσκεται στη μέση περίπου της ευρύτερης περιοχής της ιστορικής οδού Πειραιώς, που είχε σημαντική παρουσία στην παραγωγική οργάνωση της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας και του Πειραιά από τον προηγούμενο αιώνα και κυρίως μετά την έλευση των προσφύγων του 1922 από την Μικρά Ασία μέχρι και τα τέλη του προηγούμενου αιώνα, τέλη δεκαετίας 1990 και της αποβιομηχάνισης, που άφησε παρακαταθήκη στην περιοχή σημαντική σχολάζουσα ακίνητη περιουσία και την ανάγκη να βρεθεί σχέδιο αξιοποίησης της στο πλαίσιο της παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Η ιστορία του ακινήτου

Το ακίνητο χτίστηκε στο μέσο του καταυλισμού με τους προσφυγικούς οικίσκους του Ταύρου, “τις παράγκες”, και στέγαζε υπηρεσίες που ασχολούνταν με τους πρόσφυγες μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 1960, που και οι τελευταίες “παράγκες” άδειασαν και οι κάτοικοί τους μεταφέρθηκαν στις προσφυγικές πολυκατοικίες. Η συγκεκριμένη περιοχή του Ταύρου πριν την έλευση των προσφύγων ήταν ουσιαστικά ακατοίκητη, παλιό “βακούφι”, δηλαδή δημόσια ιδιοκτησία. Ο Ταύρος είναι ουσιαστικά, λόγω καταγωγής των κατοίκων, προσφυγούπολη.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, σε αυτό το κτήριο η Εθνική Αλληλεγγύη (1941-1947), η Μητέρα του Αγώνα είχε στεγάσει τα κοινωνικά συσσίτια. Η Εθνική Αλληλεγγύη ήταν η οργάνωση στήριξης του πληθυσμού στην κατεχόμενη Ελλάδα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδρυτικό μέλος του ΕΑΜ.

Η Εθνική Αλληλεγγύη έφτασε τα 3 εκατομμύρια μέλη, με πλειοψηφία τις γυναίκες. Η συντριπτική πλειονότητα των γυναικών από τους προσφυγικούς οικισμούς του Ταύρου προσέφεραν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους στα συσσίτια του κινήματος της Εθνικής Αλληλεγγύης. Στην Εθνική Αλληλεγγύη ανήκαν τόσοι πολλοί Ταυριώτες, που θα μπορούσε να πει κανείς ότι σχεδόν δεν υπήρχε οικογένεια του Ταύρου που κάποιο μέλος της να μην προσέφερε εθελοντικά σ’ αυτήν. “Από τις γυναίκες διακρίθηκαν για το έργο τους οι Κασσάνδρα Μαζοκόπου, Καίτη Μαΐλη, Γαρυφαλιά Σκευοφύλακα και από τους άνδρες οι γιατροί Χονδρογιάννης, Σαφός και Βαφειάδης, που περιέθαλψαν πολλούς τραυματίες και αρρώστους” εξιστορεί παλιός κάτοικος της περιοχής.

Από το 1977, στο κτήριο στεγάστηκαν υπηρεσίες του Ελληνικού Οργανισμού Μικρών - Μεσαίων Επιχειρήσεων και Χειροτεχνίας (ΕΟΜΜΕΧ) και συγκεκριμένα αποθήκες και πρατήριο πωλήσεων, κυρίως ταπήτων. Η ίδρυση βιοτεχνιών και οικοτεχνιών ταπητουργίας ήταν μια προσπάθεια της Πολιτείας για ένταξη των προσφύγων στο παραγωγικό υπόδειγμα της χώρας μέσω μιας τέχνης, της ταπητουργίας, που παραδοσιακά εξασκούσαν στην Ανατολή.

Έκτοτε, και περίπου τις δύο τελευταίες δεκαετίες, που η δραστηριότητα αυτή του ΕΟΜΜΕΧ συρρικνώθηκε, ώσπου σταμάτησε, το κτήριο παραμένει κλειστό.

Τι πρέπει να γίνει

Το ακίνητο να παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο και να αξιοποιηθεί από την ΕΤΑΔ Α.Ε. στο πλαίσιο της παραγωγικής ανασυγκρότησης της περιοχής της οδού Πειραιώς.

Αν η ΕΤΑΔ Α.Ε. δεν θέλει ή δεν μπορεί, να ενισχυθεί ο Μητροπολιτικός χαρακτήρας που έχει και να παραχωρηθεί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Β΄ βαθμού σε στενή συνεργασία με την πρωτοβάθμια, ώστε να αποτελέσει ένα ενιαίο κοινωφελές δημόσιο ενεργό τετράγωνο στο κέντρο του Ταύρου μαζί με τις όμορες δημοτικές χρήσεις και με τη δέσμευση να γίνει στον χώρο:

* Μουσείο Εθνικής Αλληλεγγύης σε ένα μέρος του ακινήτου για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης.

* Θερμοκοιτίδα Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας και νεοφυούς επιχειρηματικότητας, εργαλείο στο σχέδιο για αξιοβίωτη ανάπτυξη, μέρος του ευρύτερου σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης, δίκαιης κοινωνικά, της ευρύτερης περιοχής Αθήνας - Πειραιά.

Στην οργάνωση της λειτουργίας της θερμοκοιτίδας μπορούν να παίξουν ουσιαστικό ρόλο το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο και τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της περιοχής Πάντειος και Χαροκόπειο, συνδέοντας την επιστημονική έρευνα με την παραγωγική ανασυγκρότηση.

Η ιστορία του κτηρίου και η ιστορική μνήμη της περιοχής μάς κατευθύνει στις επιλογές.

Leave a Reply



(Your email will not be publicly displayed.)


Captcha Code

Click the image to see another captcha.