Last updated: on January 30, 2018

Αρκετό ενδιαφέρον παρουσιάζει το άρθρο του Συντονιστή Αθλητισμού της Δημοτικής Παράταξης Μαζί Μπροστά κ. Μανώλη Γεωργιάδη το οποίο αναφέρεται στην κατάσταση που επικρατεί στο Πάρκο Λαού στον Ταύρο και ειδικότερα στο εγκαταλελειμμένο γήπεδο μπάσκετ που υπάρχει στο χώρο του πάρκου...

 Διαβάστε:
 
 ΠΑΡΚΟ ΛΑΟΥ… ΧΩΡΙΣ ΛΑΟ
 

Είπα να γράψω ένα άρθρο για να προβάλλω τις θέσεις της παράταξης μας στον αθλητισμό… Είπα να καταπιαστώ με κάποιο πιασάρικο αθλητικό θέμα… σαν αυτό με τις γκρεμισμένες κερκίδες στο Γιαλαμπίδης και τις ανύπαρκτες τουαλέτες…Έπειτα είπα να μην αρχίσω με τα μεγάλα, τα δύσκολα και τα κοστοβόρα… Είπα να ασχοληθώ με τα «μικρά», τα καθημερινά και τα «φτηνά»…

Πήγα στο Πάρκο Λαού…

Η πόρτα κλειστή… με το λουκέτο περασμένο με τέτοιο τρόπο που σε ξεγελά και φαίνεται πως είναι κλειδωμένο… Βλέπω όμως στο εσωτερικό μιαν κυρία να κόβει βόλτες σπρώχνοντας το καροτσάκι του μικρού της παιδιού …

Μπαίνω μέσα…                                                                                                                        Ξωπίσω μου ένας κύριος με έναν βαρβάτο σκύλο,  με ακολουθεί… μπαίνει και κλείνει την πόρτα… Η κυρία τον βλέπει και ψυχανεμίζεται ότι θέλει να αμολήσει τον σκύλο του στον κλειστό χώρο… Παρεμβαίνει και τον παρακαλεί ώστε να μην λύσει  τον σκύλο, με τον μικρό στο καρότσι να έχει βάλλει τα κλάματα… Ο κύριος υποχωρεί και κρατά τον σκύλο δεμένο…  Η κυρία συνεχίζει να σουλατσάρει με το παιδί στο καρότσι… Αλλά κι αν ήθελε η κυρία να το αφήσει το παιδί να παίξει στο Πάρκο, με τι να παίξει ο μικρός???

Ποιος εχέφρων γονέας θα άφηνε το παιδί του να ανέβει στην ξεχαρβαλωμένη τσουλήθρα του ογδόντα  που έχει άμμο εκεί στις σκάλες που ανεβαίνουν τα παιδιά και χόρτα εκεί που καταλήγουν μετά την τσουλήθρα???                                                                                        Έτσι η κυρία εξακολουθεί να κόβει βόλτες με τον μικρό στο καρότσι , ο κύριος να γυροφέρνει τραβώντας τον σκύλο του απ’ το λουρί… και εγώ να κάθομαι στην μικρή κερκίδα μπρος από το γηπεδάκι του μπάσκετ…

Αλλά ούτε στο γηπεδάκι έχει παιδιά… Τι να κάνουν τα παιδιά σε ένα γηπεδάκι του μπάσκετ που δεν έχει μπασκέτες ???

Κάθομαι και αναρωτιέμαι… Ποσό να κοστίζουν άραγε δυο μπασκέτες, που θα έκαναν λειτουργικό το γηπεδάκι και θα έφερναν τα παιδιά στο Πάρκο για να παίξουν  ???                  Πόσο είναι το κόστος για δυο μπασκέτες, μιαν τσουλήθρα και δυο κούνιες που θα ξανάφερναν τα παιδιά στο Πάρκο???                                                                                  Πόσο να είναι τελικά αυτό το κόστος, που θα επαναφέρει τον λαό του Ταύρου στο Πάρκο του???

Κάθομαι στην κερκίδα και αναρωτιέμαι… Κάθομαι στην κερκίδα και σκέπτομαι τι θα κάναμε εμείς αν διαχειριζόμαστε τα πράγματα…  Έπειτα πάλι σκέπτομαι ότι είναι ανόητο να σας απαριθμήσω τα αυτονόητα, για την τοποθέτηση μπασκετών και κάποιων οργάνων που θα καθιστούσαν λειτουργική την παιδική χαρά…

Αποφασίζω να μην σας πω τι θα κάνουμε εμείς… Αποφασίζω να ντυθώ με το ένδυμα του Μάντη Τειρεσία ή ακόμα χειρότερα με αυτό της τραγικής Κασσάνδρας, που όλα τα προέβλεπε και κανείς δεν την πίστευε… Παρ΄ όλα αυτά, θα δώσω τον χρησμό μου …            Μερικούς μήνες πριν από τις εκλογές, η Δημοτική Αρχή θα βάλει δυο μπασκέτες, θα φέρει μιαν τσουλήθρα, δυο κούνιες και ένα μονόζυγο και θα το διατυμπανίζει στα έργα της…    Και δεν θα λέει πουθενά γιατί άφησε αυτό το Πάρκο… το ΠΑΡΚΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ… σε αυτά τα χάλια… για τόσα χρόνια…

Αυτά τα μικρά, τα καθημερινά, τα ανθρώπινα,  είναι που ένωσαν εμάς τους «μαζί μπροστά» και μας οδήγησαν να διεκδικήσουμε την Δημοτική Αρχή… Αυτά τα μικρά, τα καθημερινά και τα ανθρώπινα είναι που θέλουμε να λύσουμε άμεσα… Αυτά είναι που θέλουμε να προβάλουμε…Πριν να καταπιαστούμε με τα άλλα, τα μεγάλα και τα κοστοβόρα…

 

       Μανώλης  Γεωργιάδης

         Συντονιστής  Αθλητισμού

     ανεξάρτητη δημοτική παράταξη

«μαζί  μπροστά   Μοσχάτο – Ταύρος«

Leave a Reply



(Your email will not be publicly displayed.)


Captcha Code

Click the image to see another captcha.