Last updated: 5 months ago

To πρώτο ποδοσφαιρικό παιχνίδι που παρακολούθησα, ήταν στο παλιό στάδιο Καραισκάκης με γηπεδούχο τον Εθνικό και εάν θυμάμαι καλά πρέπει να πήγαινα στην 6η τάξη του Δημοτικού Σχολείου, ίσως και πιο μικρός!

Συνοδός μου, ένας από τους πιο άρρωστους Ολυμπιακούς στο Μοσχάτο εκείνη την εποχή, όταν ακόμα οι Κυριακές ήταν όντως ημέρες ποδοσφαίρου και έβλεπες τον κόσμο να διασχίζει τη γέφυρα του Κηφισού πεζός, πηγαίνοντας προς το Ν. Φάληρο με ένα τρανζιστοράκι στο αυτί και στην τσέπη του μπουφάν το δελτίο ΠΡΟΠΟ!

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια, άλλαξαν πολλά πράγματα από αυτά που θεωρούσα δεδομένα αλλά το χειρότερο είναι ότι άλλαξαν οι άνθρωποι...
Η εποχή των/της Καρμίνα Μπουράνα έληξε - όπως πολύ εύστοχα ανέφερε ένας κοινός μας φίλος το πρωί - αν και κάποιοι ακόμα συμπεριφέρονται λες και έχουν ένα τρανζιστοράκι βαθιά μέσα στο αυτί τους, που 24 ώρες κάθε ημέρα παίζει την ίδια λούπα και βλέπουν ακόμα βίντεο από τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα, για να επιβεβαιωθούν!!
Είπαμε, είναι θέμα επιβίωσης.

Ίσως είμαι βαθύτατα ρομαντικός.. μπα αποκλείεται... αλλά θέλω να πιστεύω πως κάποια ημέρα θα περάσω πάλι την πεζογέφυρα στο Ποτάμι με τα παλιά μου φιλαράκια από το Λύκειο, μαζί με τα παιδιά μας, θα αγοράσουμε φελιζόλ για τις κερκίδες, θα φάμε βρώμικο μόλις τελειώσει το ματς, ενώ κατά τη διάρκεια του θα πειράζουμε ο ένας τον άλλον, γιατί οι μισοί είναι Ολυμπιακοί και οι υπόλοιποι Παναθηναικοί (στη δική μου παρέα)!

Δυστυχώς, έμαθα σήμερα ότι με αφορμή ένα ποδοσφαιρικό αγώνα συμβαίνουν πολύ άσχημα πράγματα στην πόλη μας!
Ναι... στην πόλη μας, κάτι που φαίνεται ότι ορισμένοι προερχόμενοι και από τις δύο πλευρές δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμα!

Ας καταλάβουμε λοιπόν, σε μία εποχή όπου υπάρχει πολύ βία ακόμα και μέσα στην καθημερινότητα μας, όπου με το ζόρι μια οικογένεια τα βγάζει πέρα, όπου το προσωπικό συμφέρον έχει μετατρέψει το "χωριό" μας σε ζούγκλα προς όφελος κάποιων, είναι εντελώς ηλίθιο και επικίνδυνο να υπάρχουν τέτοια περιστατικά, με τη στοχοποίηση κάποιων ανθρώπων και μέσω μιας ρητορικής διχασμού και μίσους που παρατηρώ ότι συμβαίνει τον τελευταίο καιρό, ακόμα και σε επίπεδο "πολιτικού" λόγου - αν μπορεί κάποιος να το πει έτσι - ευτυχώς από ελάχιστους συνανθρώπους μας.

Κλείνοντας, συγχαρητήρια στον Αεκτζή συμπολίτη μας κ. Κωνσταντίνο Κατράνη, που χθες στο μνημόσυνο της Θύρας 7, έπραξε το αυτονόητο...
Το αυτονόητο, που ακόμα και αυτό χρειάζεται μεγάλο θάρρος για να γίνει, τελικά!

Κωστόπουλος Χ. - "Δημότης."

 

Leave a Reply



(Your email will not be publicly displayed.)


Captcha Code

Click the image to see another captcha.


ΠΑΤΣΟΥΡΑΚΗΣ: ΛΟΓΙΣΤΙΚΑ - ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ