Γράφει η Ελένη Τομπάλογλου

Last updated: 4 months ago

Είμαι από τους πολύ τυχερούς ανθρώπους που μεγάλωσαν σε μια περιοχη που την αγάπησαν πολύ και δε χρειάστηκε να αλλάξουν περιοχή ποτέ,ούτε μετά τον γαμο. Το Μοσχάτο λοιπόν ,πέρα από όμορφες γειτονιές,ιδιαίτερα μυρωδάτες κατά τους ανοιξιάτικους μήνες ,έχει αλλο ένα ,τεράστιο πλεονέκτημα :είναι κοντά στη θάλασσα !Τόσο κοντά που ,κατά τη διάρκεια απογευματινών περιπάτων ,μυριζω πολλές φορές τη θαλασσινή αύρα που "κόβει" κι αυτή βόλτες στις γειτονιές μας ! Κάνοντας τον σημερινό μου περίπατο (ήπια σωματική άσκηση ,μετακίνηση 6,για να είμαστε και νομότυποι),περπατούσα με έναν καλό φίλο και περνούσαμε από την οδό Κωνσταντινουπόλεως,που οδηγεί στο σχολείο μας ,στο λύκειο και το γυμνάσιο της παραλίας (όπως τα λέγαμε πάντα).Και μου ήρθε στο μυαλό μια πολύ ωραία εποχή ,τότε που ξεκινουσαμε για μάθημα ,αλλά αυτή η θαλασσινή αύρα έμπαινε στις αίθουσες , γαργαλουσε τα ρουθούνια μας και μας καλούσε να πάμε στην παραλία του Μοσχάτου και να απολαύσουμε τον ανοιξιάτικο ήλιο ,δίπλα στη θάλασσα .. Και αποφασιζαμε να αφήσουμε λίγο στην άκρη τη Χημεία ή την Ιστορία και να φύγουμε όλοι μαζί για τη θάλασσα ,είτε για έναν καφέ (πάντα φυλουσαμε χαρτζιλίκι για καφεδάκι στο Μικρολίμανο),είτε για περπάτημα και κάτι να πιούμε στο χέρι .. Η έξαψη της "κοπάνας" έκανε πάντα τους παλμούς να αυξάνονται και σε εμένα προσωπικά δημιουργουσε ερυθρότητα στα μάγουλα ,για πολλές ώρες ! Αλλά πάντα αυτό το σκασιαρχειο της Άνοιξης ήταν από τα λίγα πράγματα στα οποία δεν μπορούσα να αντισταθώ! Εκείνα τα ωραία χρόνια που η εφηβική καρδιά αγαπούσε αγνά ,ερωτευοταν πλατωνικά (μόνιμα στη δική μου περίπτωση) ερχόταν αυτή η Άνοιξη και νιώθαμε όλοι "από Μάρτη ,καλοκαίρι" !!

Με κάποιους ,από εκείνα τα χρόνια ,χαθήκαμε ..Όμως θυμάμαι με πολλή αγάπη όσα μοιραστηκαμε (από ένα θρανίο μέχρι μεγάλες αγωνίες). Με κάποιους άλλους έχω ακόμα την τύχη να είμαι φίλη .Εκτός λοιπόν από ένα θρανίο ,από εφηβικές αγωνίες έχω την τύχη να μοιράζομαι μαζί τους αγωνίες της ενήλικης ζωής !Έχω την τύχη να τους βλέπω να μεγαλώνουν ,να ομορφαίνουν ,να επιλέγουν τα ταίρια τους ,να γίνονται γονείς ,να αγαπούν πολύ και τη δική μου οικογένεια !Έχω την τύχη ακόμα να τους αποκαλώ "φίλους " ! Στη μικρη - μεγάλη μας περιοχή όμως ,στην πόλη μας (που πολλές φορές θυμίζει χωριό) έχω την ευκαιρία να βλέπω κατά καιρούς και τα πρόσωπα που,μετά τα σχολικά μας χρόνια ,δεν παραμείναμε δεμενοι ..Και ακόμα συγκινουμαι,γιατί τα όμορφα της εφηβείας ,δεν ξεχνιούνται!

 Ακόμα συγκινουμαι γιατί οι μυρωδιές και οι γειτονιές της πόλης θα έχουν πάντα να μου θυμίζουν φρέσκα ,εφηβικά χαμόγελα και όμορφα ανοιξιάτικα σκασιαρχεια !

 

Leave a Reply



(Your email will not be publicly displayed.)


Captcha Code

Click the image to see another captcha.