Γράφει η Ελένη Τομπάλογλου

Last updated: 22 days ago

Ένα εντεκάχρονο στο σχολείο με ρώτησε πότε θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα μας .. Πότε θα βγάλουμε τις μάσκες , πότε θα βλέπουμε πάλι όμορφα χαμόγελα ,πότε θα αναπνεύσουμε κανονικά ! Και εκεί μου ήρθε ένας στίχος στο μυαλό ."Πώς να κρυφτείς απ'τα παιδιά ,έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα....". Προσπαθησα λοιπόν ψύχραιμα να απαντήσω .. Σε κανονικότητα ζούμε ,του απάντησα !Το τελευταίο που θέλω είναι να μεμψιμοιρω για τα δεινά του 2020(που είναι πολλά και δυσβάσταχτα) .Απαντώ σε έναν υπέροχο εντεκάχρονο λοιπόν ότι ο άνθρωπος έχει ένα πλεονέκτημα:είναι ευπροσάρμοστο ον! Γυρίσαμε λοιπόν στη ζωή μας ,γυρίσαμε στο σχολείο μας με αλλες συνθήκες .Σαφώς όχι με τις ιδανικές !Όμως επειδή εμείς έχουμε φαντασία ,επειδή προτιμάμε να είμαστε όλοι μαζί (από το να ειναι ο καθένας μόνος του στο σπίτι του ),θα δούμε το καλό μέσα σε όλο αυτό ! Ξεκινώντας από τα βασικά,του είπα πως η μάσκα είναι η νέα μας φίλη !Γιατί ;Γιατί η σωστή χρήση της (έστω και υπό αυτές τις συνθήκες ) μας έχει κρατήσει δεμένους !Έχουμε ακόμα την πολυτέλεια να ξυπνάμε το πρωί και να βλεπομαστε ,να αλληλεπιδρούμε,να μαθαίνουμε ,να γελάμε !Με τη μάσκα ;;Με τη μάσκα ! Τα έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής !Δύσκολα ,αλλά προς το παρόν είμαστε ακόμα καλά !Για πόσο ;; Για όσο ...!!!Άλλωστε ποια είμαι εγώ που θα κόψω τα φτερά των μικρών μου ,πολύτιμων πλασμάτων ,με το να αρχίσω να γκρινιάζω με όσα συμβαίνουν (ή δε συμβαίνουν ); Πορευόμαστε με όσα έχουμε . Προς το παρόν λοιπόν ,μπορεί όσα έχουμε να είναι λίγα,να είναι πρόχειρα σχεδιασμένα (σε ο,τι αφορά στο νομοθετικό πλαίσιο ),όμως αυτά διαθέτω εγώ σαν "όπλο". Και έχω μια αποστολή :να κάνω αυτά τα παιδιά να νιώσουν ασφάλεια,για να μπορούν να μάθουν ...Γιατί το ίδιο θα ήθελα να συμβαίνει και στα σχολεία των δικών μου παιδιών ! Το σχολείο είναι ένας χωρος μαγικός !Οι καθημερινές ζυμώσεις που συντελούνται μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας είναι αξιοθαύμαστες (με τις καλές και τις κακες στιγμές τους)! Όχι λοιπόν ,αρνούμαι αυτό να το χαλάσω.Το τι σκέφτομαι εγώ ,το τι υποστηρίζω και για ποιο πράγμα αγωνίζομαι, είναι κατι εντελώς διαφορετικό από αυτό που κάνω και δείχνω όταν έχω απέναντι μου πολλά ζευγάρια ματιών που κάνουν τη δική τους ,τεράστια προσπάθεια να είναι κάθε πρωί χαμογελαστα !! Τα σχολεία μπορούν να μείνουν ανοιχτά !Με ευλαβική προσοχή (όπως χαρακτηριστικά άκουγαμε σε ένα σποτακι κάποιους μήνες πριν) ,με πολλή προσπάθεια από όλους μας και με καλή διάθεση ! Προέχει η προστασία των παιδιών (τόσο η σωματική ,όσο και η συναισθηματική). Και δε θα αναλύσω τα κακώς κείμενα στον τομέα αντιμετωπισης της διασποράς του ιού στα σχολεία(και όχι μόνο). Θα πω μόνο πως πλέον (και δεν κάνω επίκληση στο συναίσθημα) η ατομική ευθύνη του καθενός μας πρέπει να ενεργοποιηθεί . Θα περιμένω ,θα μιλάω και θα διεκδικώ ,όσο μπορώ ,όσα πρέπει ! Όμως τα παιδιά πρέπει από όλο αυτό να βγουν όσο το δυνατόν αλώβητα !Τους το χρωστάμε !Και πρέπει αυτό το χρέος να το ξεπληρώσουμε ...

Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς λοιπόν ,που όλοι μας έχουμε μια ξεχωριστή αποστολή ,μου έρχονται αρκετά συχνά στο μυαλό τα λόγια μιας Αγίας της καθολικής εκκλησίας, της Αγίας Αιμιλίας Ντε Βιαλαρ ,η οποία (έχοντας αφήσει πίσω της ένα τεράστιο φιλανθρωπικό και εκπαιδευτικό έργο) άφησε ως παρακαταθήκη στους συνεχιστές του έργου της τη φράση "Πηγαίνετε και με ό,τι έχετε και θα λάβετε, κάνετε όσο καλό μπορείτε". Έτσι θα συνεχίσουμε λοιπόν: με ο,τι έχουμε ,θα κάνουμε όσο καλό μπορούμε ! Ο καθένας από εκεί που μπορεί να προσφέρει . Με ο,τι έχει να προσφέρει.. Θα κουραστουμε ,αλλά θα το ξεπεράσουμε !

Speed up your social site in 15 minutes
 

Leave a Reply



(Your email will not be publicly displayed.)


Captcha Code

Click the image to see another captcha.