Last updated: 13 days ago

Μετά την πρώτη επίσημη παράσταση του κινήματος “Take Me Home” , που πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο Μέγαρο και σκοπός του οποίου είναι η επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα -όπως πρέπει να αποκαλούνται και όχι Ελγίνεια -πίσω στη χώρα μας όπου και ανήκουν ,δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας για να μιλήσω γι' αυτό το φλέγον ζήτημα που μας απασχολεί εδώ πάρα πολλά χρόνια.

Το κίνημα αυτό είναι μια δυνατή ιδέα που έγινε πραγματικότητα μέσα από τον οίκο Τρανούλη και επιχειρεί να επιτύχει αυτό που διακαώς και μανιωδώς θέλουμε εδώ και δεκαετίες. Αυτό που το 1982 η Μελίνα Μερκούρη ως υπουργός Πολιτισμού προέβαλλε αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα σε Γενική Διάσκεψη της Unesco που δυστυχώς όμως δεν πρόλαβε. Μάλιστα έλεγε:

«…Ελπίζω να δω τα Μάρμαρα πίσω στην Αθήνα προτού πεθάνω. Αν όμως έρθουν αργότερα, εγώ θα ξαναγεννηθώ…»

Αυτό που το 2002 ο πρώην Υπουργός και Πρόεδρος του τμήματος Πολιτισμού της Βουλής των Κοινοτήτων Τόνι Μπανκς ζήτησε από την αγγλική κυβέρνηση μαζί με άλλους δεκατέσσερις Άγγλους βουλευτές την επιστροφή των Μαρμάρων. Η κίνηση ονομάστηκε “Υποστηρικτές του Παρθενώνα 2004”.

Αυτό που το 2014 είπε η Έλενα Σμίθ ανταποκρίτρια του Guardian:

«… είναι καιρός να αποκαταστήσουμε ένα ιστορικό λάθος. Να επανενώσουμε τα αρχαία γλυπτά με την πατρίδα τους…»

Αυτό που το Μάρτιο του 2015 ο ακαδημαϊκός και ακτιβιστής Δρ Γκάρι Φόλεϊ κάνει έκκληση για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα λέγοντας:

«Είναι πρωτάκουστο να έχουν το όνομα του ανθρώπου που τα έκλεψε από την Ελλάδα»

Σήμερα 2018 τα Γλυπτά δεν έχουν επιστρέψει. Ο μόνος τρόπος για να τα θαυμάσει κανείς είναι με μια επίσκεψη στο Βρετανικό Μουσείο. Ο αγώνας αυτος δεν πρέπει να σταματήσει, πρέπει να μας ενώσει και να καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την επιστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Είναι Ελληνικά και το σπίτι τους Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης είναι εδώ και περιμένει την επιστροφή τους. Είναι η Ιστορία μας. Είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας. Όλοι μαζί λοιπόν ο καθένας μας από το δικό του μετερίζι ας παλέψουμε για αυτό το σκοπό. Και όταν αυτός ο σκοπός επιτευχθεί θα μπορούμε περήφανα να λέμε “ναι , ήμουν και γω μέρος όλου αυτού”.

Εγώ αυτό που θα πω είναι πως : Η πένα μου είναι Ελληνική και μέσω αυτής θα αφήνω το στίγμα μου και θα αγωνίζομαι όσο ζω!!!

 

Leave a Reply



(Your email will not be publicly displayed.)


Captcha Code

Click the image to see another captcha.