Last updated: 2 months ago

 
 
Έχουν κι αυτά ψυχή, ρε Φίλε
 
Καλά, στους εθνικούς δρόμους γίνεται κατανοητή η ταχύτητα…
 
Αλλά ρε φίλε στους συνοικιακούς δρόμους γιατί γκαζώνεις;
 
Πέρα από το γεγονός ότι στην ουσία δεν κερδίζεις σημαντικό χρόνο για να γυρίσεις στο σπίτι σου ή να πας για ψώνια, δεν βάζεις στο μυαλό σου ότι στους δρόμους κυκλοφορούν έμψυχα.
 
Άσε και τις μοιραίες συναντήσεις με άλλα αυτοκίνητα σε κάποιες επικίνδυνες γωνίες.
 
Και γκαζώνεις, και τρέχεις σε αφύσικα όρια ταχύτητας για δρόμους και στενά όπως του Μοσχάτου, όπου οι άνθρωποι μπορεί να έχουν εγρήγορση, όμως τα τετράποδα ζωάκια δεν έχουν δυνατότητες για την ίδια με τον άνθρωπο προσοχή απέναντι στον κίνδυνο.
 
Έκανα το ντους μου και κάθισα ημίγυμνος στο μπαλκόνι να αποτελειώσω ένα άρθρο για το MoschatoMag, που το παιδεύω κάνα μήνα! 
 
 
Όταν λέω ημίγυμνος, εννοώ γυμνόστηθος… (ή γυμνός απ’ τη μέση και πάνω)…
 
 
Απέναντι πάλι και διαγώνια, μια κοπελιά με σορτσάκι και μαύρο φανελάκι να τραβάει διαρκώς το ύφασμα απ’ το σώμα της και να φυσάει προς το στήθος και την κοιλιά της για να δροσιστεί…
 
 
Και τότε μου μπήκαν διάφορες σκέψεις και προβληματισμοί περί κοινωνικής και δημοσίας αιδούς και της αναγωγής τμημάτων του ανθρώπινου σώματος σε σημεία και σύμβολα σεξισμού.
 
 
Θα μπορούσα να αραδιάσω πολλά, όμως θα επικεντρωθώ στο ερώτημα που σφηνώθηκε στο μυαλό μου: Γιατί ο άντρας μπορεί να εμφανίζεται ημίγυμνος όταν ζεσταίνεται και όχι η γυναίκα;
 
 
Αν το γυναικείο στήθος (ας πούμε) αποτελεί φετίχ και κολάζει τα αρσενικά, θα μπορούσε το ίδιο να συμβαίνει και στα θηλυκά με ένα αντίστοιχο ανδρικό.
 
 
Κατά τα άλλα μας ενοχλούν τα τσαντόρ και οι μπούργκες που οι πιστοί μωαμεθανοί επιβάλουν στις γυναίκες τους να φορέσουν, και τους σέρνουμε τα εξ αμάξης για την ανδροκρατική, αντιδημοκρατική και έως σκοταδιστική συμπεριφορά τους.
 
 
(Για να μην θυμίσω τις αντιδράσεις μας για τις μαντήλες στις σχολικές παρελάσεις)!
 
 
Δεν έχω να κάνω προτάσεις και υποδείξεις, σε μια κοινωνία υποκριτική που από κοντά την σιγοντάρει το κατάμαυρο συντηρητικό σύστημα και βέβαια την κανοναρχεί η εκκλησία, με τα άβατα (όπου η γυναίκα είναι για το Άγιο Όρος κάτι σαν μίασμα) και με κείνες τις ρόμπες για είσοδο σε μοναστήρια για να μην φανούν οι γάμπες και οι αστράγαλοι των γυναικών, ενώ ο κάθε χάλιας δύναται να εισέλθει  με σορτσάκι ή πουκάμισο με στάμπες την γλωσσάρα των Rolling Stones ή δάχτυλα προτεταμένα σε θέση fuck you…
 
 
Μετά απ’ όλα αυτά, ίσαμε που κόντεψα να πάω να φορέσω κάνα μπλουζάκι…. (σκάω στα γέλια εδώ, γιατί δεν θα το έκανα με τέτοια ζέστη…)
 
 
 
​Πάντως σε προσωπικό επίπεδο, περισσότερο και από τα συνήθη και κατ’ έθος ερωτογενή σημεία μιας γυναίκας (άλλωστε θύμα (αρκετά) είμαι κι εγώ μιας σκληρά χτισμένης παράδοσης), μου προκαλεί αναστάτωση το μυαλό και η εξ αυτού γοητεία της…
 
 
 
Στέφανος Ν. Μπιζάνης
 
 
 
------------------------
 
ΥΓ – Με κείνα και με τούτα πάει πάλι προς τα πίσω το «Με μια τσέπη γεμάτο πέτρες»… Αλλά που θα μου πάει, θα τα καταφέρω σε κάποια φάση, αρκεί να κυκλοφορώ ημίγυμνος και ξεστήθωτος, αλλά χωρίς να σκέφτομαι.

Leave a Reply



(Your email will not be publicly displayed.)


Captcha Code

Click the image to see another captcha.